Clubweekend Sauerland

    Afgelopen augustus was weer het jaarlijkse clubweekend in Sauerland. Met 19 leden hadden we een paar fantastische dagen met mooie routes.

    20170826 092447 001

    Lees hieronder de verslagen van de newbees Hans, Marjo, Jan, Joris en Eloy.

    Mijn hoogtemeters in het Sauerland (Hans Willekes)

    Niedersorpe, vrijdag 25 augustus, 13:00 uur, mijn sporthorloge geeft een hartslag aan van 110. Toch een beetje gespannen...? Het gaat beginnen, als "groentje" (ik fiets pas sinds februari 2016) ga ik dit weekend dan echte hoogtemeters maken. De hobbels rond Groesbeek zullen daarbij verbleken! Heel relaxed dalen we de eerste kilometers met een groepje van 9 af naar Schmallenberg. Niet de hoogte maar de navigatie blijkt onze eerste hindernis. De 3 aanwezige systemen binnen ons groepje geven elk een andere richting aan waardoor we enige tijd verdoen. Circa vijf kilometer later volgt een lekke band van Jan H. en wat hij en wij nog niet weten is dat er vele op zijn naam zullen volgen. Hierdoor hebben we het eerste uur slechts 10 km afgelegd. Ik had me dat toch iets anders voorgesteld. Vervolgens dalen we in een lekker tempo af richting Lennestadt. In het plaatsje Kirchhundern worden we door een Range Rover met hoge snelheid ingehaald waarna de bestuurder direct vol op de rem trapt en óók wij vol in de remmen moeten. Gevolg: een kleine valpartij met lichte materiële schade. Hoewel ik zelf op de been blijf, is mijn derailleurpad circa 30 graden uit het lood komen te staan. Gelukkig kan ik deze nog voor de helft terugbuigen, maar kan ik de rest van het weekend de 2 grote bladen achter niet meer gebruiken. Dat betekent dat ik zeer steile hellingen op kracht i.p.v. souplesse naar boven zal moeten. Na dit ongelukje begon het serieuze werk met een klim van 6 km naar de Rhein-Weser Turm. Onderweg is het qua verkeer erg rustig, dit in tegenstelling tot aan en afrijdende hulpdiensten vanwege een ernstig ongeval op de top. Na een korte pauze volgt een mooie lange afdaling en daarna wacht de tweede klim van de dag: naar het Jagdhaus. Het klimwerk is pittig maar ik ervaar dat mij dit goed afgaat. De wijze raad van de senior renners onder ons neem ik dan ook serieus en ik rijd op eigen tempo omhoog. Terug in onze accommodatie delen wij de verhalen en ervaringen met de andere groep A/B-rijders.

    image2

    Op zaterdag staat een rit van 115 km op het programma voor de C. De groep bestaat uit 10 rijders. Meteen na vertrek wacht ons een korte maar heftige kuitenbijter. Vervolgens een lange afdaling via mooie wegen en paden waaronder het tracé van een oude spoorbaan. Dit is echt genieten in het Sauerland! Na circa 50 km moet er weer hard gewerkt worden: 2 x klimmen over 20 km afgewisseld met afdalingen. Het voelt nog steeds goed: bij het klimmen let ik goed op mijn ademhaling en probeer ik in cadans omhoog te gaan. Vandaag 2 pauzes voor het korte herstel: respectievelijk koffie met brood en alcoholvrij bier mit Kuchen. Op circa 20 km voor het einde besluiten we de route iets in te korten, waarmee de lengte uiteindelijk op 108 km komt. Huub, Michel en Wilfred fietsen nog iets meer dan de oorspronkelijke route en noteren 132 km vandaag.

    Het schijnt traditie te zijn maar de 3de dag is de belangstelling voor de korte afstand van 115 km het grootst. We vertrekken met 14 rijders. Hier moet sprake zijn van een causaal verband met de zwaarte van de ritten van de voorgaande dagen in combinatie met de gezellige avonden. We dalen af richting Schmallenberg. In Fleckenberg rijd ik heel triomfantelijk iedereen voorbij, waarbij mij nog wordt nageroepen “doseren Hans”. Ik had toen nog niet in de gaten dat vanaf Fleckenberg de klim, met op delen max. 12%, naar het Jagdhaus zou volgen. Oei, wat doe ik? Zal ik me terug laten zakken of zal ik doorgaan? Ik kies voor het laatste en ga de strijd aan. Op circa 1/3 van de klim word ik stilletjes ingehaald door Bert K. (ditmaal geen praatjes van zijn kant; in een strak tempo fietst die ouwe nestor omhoog: @respect). Shit, toch wel een lange klim, na elke bocht hoop je boven te zijn. Ik probeer in een gelijkmatig tempo te fietsen (12 km/uur), kort voor me uit te kijken en blijven drinken. Het laatste stuk is gelukkig minder steil en kan ik de snelheid weer opvoeren naar 18 km/uur. Na Bert kom ik boven en Wilfred volgt kort daarop. Yes, dit heb ik mooi geflikt! Wanneer iedereen boven is genieten we vervolgens van een mooie lange afdaling. Daarna volgen nog 2 behoorlijke klimmen voor de pauze, waarbij ik een max. snelheid van 65 km/uur in de afdaling noteer. In Hallenberg pauzeren we en na de pauze splitsen we in 2 groepen. Ik sluit me aan bij Loes, Jack, Bert K., Wilfred, Marcel en Michel. Er wachten ons dan nog 2 klimmen die middag. De eerste is voor mij ook meteen de lastigste van het weekend: een klim van 9 kilometer waarvan de laatste 2 kilometer langs een 3 strooks rijbaan waarover idioot hard wordt gereden. Weer afzien hoor! Op de top bij een skihut wacht de beloning in de vorm van een Radler. Aan Loes valt af te lezen dat de Radler toch alcohol bevat. Na de uitgebreide pauze volgt nog een klim bij Winterberg en vervolgens een prachtige afdaling van 15 km terug naar Niedersorpe. Alsof het afgesproken werk is komen alle 3 groepen vandaag tegelijk binnen.

    Tot slot. Ik heb ontzettend genoten van dit clubweekend. Zeer goed georganiseerd (dank Ria!), prachtig uitgezette routes (dank Bert de Wit!), mooie plek, accommodatie, fantastisch fietsweer, gezellige avonden en vooral ook een goede clubsfeer!!!

    Marjo Beemsterboer

    Dit jaar voor het eerst op de racefiets en meteen mee met het clubweekend TWC Grave. Het leek me heel erg leuk, maar ook spannend: kan ik de afstanden en de hoogtemeters wel halen?

    Vrijdag rond 12.00 uur verzamelen bij gasthof “ Sorpehaus”  in Niedersorpe.

    Dat was al meteen erg gezellig. Na wat eten en drinken zijn we op weg gegaan voor de eerste tocht van 75 km. De groep werd gesplitst. Ik ging met de “langzame” groep mee. Het weer was prima.

    Even zoeken naar de route en daarna een lekke band. Eenmaal op weg zal het wel goed gaan dacht ik nog. Een automobilist gooide roet in het eten en voordat ik het in de gaten had lag ik tegen het asfalt.  Hans schade aan zijn fiets en ik aan knie, hand, arm ……en ego. Zonder verdere problemen konden we door naar de koffie.  Na een niet al te lange rit waren we tegen vijven terug. Een mooie eerste ervaring en kennismaking met de groep.

    image1

    Na lekker geslapen te hebben en een goed ontbijt vertrekken we vandaag voor een tocht over een dikke 100 km. Omdat we vanuit Niedersorpe meteen omhoog moeten rijden we eerste de andere kant op om “warm” te rijden. Later fietsen we via een makkelijk rijdende “voie vert” door het Duitse land. Hoe prachtig is deze omgeving!!! We pauzeren vandaag 2 keer. Ik rijd rustig mijn eigen tempo. Alles moet nog wennen. Het rijden in de groep, het klimmen, het afdalen en de afstand, maar het gaat goed. Daar waar het minder ging kon ik altijd weer vertrouwen op Huub en Jo (bedankt kanjers). Traditioneel werd er ’s avonds na het eten een borrel ingeschonken voor de nieuwkomers (en de rest natuurlijk). Gelukkig kon ik het glaasje na een paar slokken doorschuiven.

    Zondag. Weinig rust in Niedersorpe. Er moet weer gereden worden. Vandaag weer een prachtige route met het nodige klimwerk. Ik vertrouw nu op mezelf en houd steevast mijn eigen tempo. Vooral op het stuk snelweg naar Winterberg was het opletten geblazen. Het is steil en de auto’s razen voorbij. De beloning (afdaling) en het terras in Winterberg (cappuccino en taart) maakten het allemaal weer goed. Op de terugweg rijden de snelle jongens met ons op en dalen we met z’n allen af terug naar huis.

    ’s Avonds sluiten we af met een BBQ en een heel gezellige avond. Bijna iedereen bleef nog slapen om maandag pas terug te keren naar Nederland. Ik kijk terug op een super weekend.

    IEDEREEN BEDANKT.

    Marjo Beemsterboer.

    Jan Paanakker

    Ik ben al vaker met andere fietsclubs zoals die van Organon en TTC Oss op fietsweekend geweest. Wat mij opviel bij dit uitstapje was o.a. dat de voorbereiding en informatievoorziening perfect waren. …. PDF file met route schema’s en hellingspercentages per dag, routebeschrijving, kamerindeling , wat je moet meenemen….grandioos. In dubio gezeten of ik zondag naar huis zou gaan, maar omdat ik met Hans meereed die op maandag terug wou , werd het me gemakkelijk gemaakt ..en daar heb ik geen spijt van gehad  . Ook het feit dat we met zijn allen in een huis logeerden en gezamenlijk voor het eten zorgden droeg bij aan de feestvreugde. Met Marcel hebben we een paar dagen verschillende bakkers in Schmallenberg los gemaakt door bv 20 croissants te bestellen, veelal moesten we die bij 2 bakkers halen. … en dan de stokbroden voor de BBQ noch daar gelaten  Het fietsen voerde langs fantastische plekken met mooi uitzicht. Grandioos om met iedereen te fietsen. Ik heb bijzonder de steun van Huub, Olav en Sjaak geapprecieerd toen ik het moeilijk had en door kramp overmeesterd werd. Alle dagen was het samen uit samen thuis. En dan heerlijk douchen en een biertje. Het eten was heerlijk en gezellig. Was mijn stem kwijt maar niet mijn goede humeur. Hoop dat jullie allen mijn speech nog herinneren die ik op een avond gehouden heb toen Jack daar speciaal aandacht voor vroeg  . Mijn stem smeren met alcohol hielp niet echt maar wel het slapen  . Kijk uit naar het uitstapje van volgend jaar. Iedereen bedankt voor een super weekend, ook met name de organisatoren. Jan Paanakker

    Joris Stouthandel

    Het TWC Clubweekend door de ogen van een Newbee

    Vrijdagochtend 25 augustus 2017, en ik ben al voor de wekker wakker. Ik kan bijna niet wachten om opgehaald te worden voor de reis naar Sauerland. Snel de laatste spullen in een tasje, een grote bak koffie drinken, vrouw en kinderen groeten en we kunnen gaan. Na een reis van 3 uur komen we aan in Niedersorpe. Een smalle weg met een pittige afdaling brengt ons bij een prachtige accommodatie, gelegen in een klein dorpje. Een mooie en welbekende locatie voor een doorgewinterde TWC'er, maar voor een newbee zoals ik een aangename verassing. "Ik hoop niet dat we de afdaling van zojuist ook nog eens moeten gaan beklimmen op de fiets", dacht ik nog...

    image5

    Eenmaal aangekomen hebben we de fietsen in gereedheid gebracht, wat gegeten en ons verder klaargemaakt voor de eerste tocht. Een gezamenlijke rit van ongeveer 80 km met ruim 700 hoogtemeters. Omdat we in totaal met 19 clubleden waren, hebben we de groep in tweeën gedeeld. Rond 13:00 uur zijn beide groepen vertrokken. Het weer was prima, licht bewolkt en weinig wind. De route leidde ons door een aantal fraaie dorpjes en een fantastische natuur. Maar natuurlijk zou het niet alleen bij rustig peddelen blijven. Er moest ten slotte ook ‘wat geleje’ worden. De eerste, serieuze klim (althans voor mij) was er eentje met echte haarspeld bochten. Die kende ik tot nu toe enkel van tv of vanuit de auto. Het was een mooie en geleidelijke klim, waarbij ik na iedere bocht dacht dat ik wel bijna boven zou zijn. Dit hoogtepunt werd ons nog bijna door de neus geboord, omdat er bovenaan een ernstig ongeluk was gebeurd. De weg was in eerste instantie afgesloten. Nadat we ons eerst een stuk hebben laten afzakken om vervolgens weer naar boven te rijden, mochten we er van de politie toch langs. Natuurlijk was dit niet gelukt zonder de bemiddeling van een van ons. Ik wil verder geen namen noemen, maar deze persoon is altijd en overal aanwezig (in positieve zin). Toevallig reed hij mee met de groep waar ik in zat, maar ik weet zeker dat de andere groep precies wist waar wij waren:-) Tijdens de laatste afdaling kreeg een van ons een lekke achterband. Gelukkig kon hij zonder vallen tot stoppen komen. Omdat ik nieuw ben, wilde ik me bewijzen door mee te helpen met de reparatie werkzaamheden. Op het moment dat ik samen met een ploeggenoot het wiel met nieuwe binnenband terugplaatste in de fiets, klapte deze vlak bij mijn gezicht. Ik heb de fluit nu nog in mijn oren zitten. Is dit wat wordt bedoeld met "er moet geleje worden"? Rond 17:00 uur waren we terug. Na een eerste biertje ben ik gaan douchen en heb mijn spullen op de kamer gelegd. Ondertussen werd er een heerlijk maaltijd bereid: Soep, pasta bolognese en vla/yoghurt met slagroom toe. Na de afwas hebben we met z'n allen nog wat geouwehoerd. Een paar biertjes verder ben ik redelijk op tijd naar bed gegaan. Ik wilde me zo goed mogelijk sparen voor komende dagen.

    Zaterdagochtend op tijd uit bed, ontbijten en klaarmaken voor de rit van 150 km. Na het maken van de groepsfoto zijn we met 10 mannen en vrouw rond 09:30 uur vertrokken. En ja hoor, al direct na de start stond de afdaling van vrijdag met de auto op het programma. De toon was al direct gezet voor die dag. Ik meen me te herinneren dat iemand zei dat het daarbij zou blijven, wist ik veel... Ik moet het dan ook verkeerd verstaan hebben, want de gehele dag stond in het teken van klimmen en dalen. Volgens mij hebben we geen vlak stuk gehad. Net als vrijdag waren het wel veelal geleidelijke en overzichtelijke beklimmingen en afdalingen. Ik heb die dag vele persoonlijke records geboekt, niet alleen voor topsnelheid maar ook voor de langzaamste snelheid. De gehele dag hebben we als een groep gereden, ook op de momenten dat sommigen er ff doorheen zaten. In totaal hebben we 2x gepauzeerd met koffie en gebak, 1 bui gehad en vele mooie panorama's gezien. Nagenoeg alle wegen in de route waren prima te doen en er zijn verder geen ongelukken gebeurd (het feit dat mijn Mio er na 118 km mee stopte omdat de batterij op was beschouw ik in deze niet als ongeluk). Eenmaal aangekomen in Winterberg resteerde ons alleen nog een afdaling van 20 km, en dat is lekker thuiskomen. Het was ditmaal een latertje, want volgens mij was het al 18:15 uur. Na het douchen heb ik genoten van het lekkere eten, soep en rijst met kerrie en/of saté en een toetje. Wederom heb ik me daarna bemoeid met de afwas, dat gaat me namelijk beter af dan koken. Ditmaal kwam 's-avonds de Jachtbitter op tafel. Ik had er al het e.e.a. over gehoord, en voelde wat nattigheid. Het zal me toch niet overkomen dat ik zondag al brakend diverse beklimmingen moet doen, omdat ik me de avond daarvoor teveel heb laten gaan. Ik wilde namelijk graag weer de grootste tocht van 150 km doen. Gelukkig heb ik het bij 2 glaasjes en een paar biertjes kunnen houden. Dit is mede dankzij het feit dat de fles voor die avond op was.

    IMG 0499

    Zondagochtend wederom vroeg uit bed om 8:30 uur op de fiets te stappen. Ditmaal was het animo voor de 150 km wat minder dan zaterdag. We hebben met 5 man de tocht meester gemaakt. Ik dacht dat die van zaterdag al mooi was en niet overtroffen kon worden, maar de zondagrit was verreweg de beste en mooiste. Al voor 10:00 uur had ik een beklimming van meer dan 300 hoogtemeters achter de kiezen met een gem. stijgingspercentage van 8%. GOEDEMORGEN! Wat deze rit zo mooi maakte waren wederom de beklimmingen en afdalingen. Echter zaten er hier in de hele route maar 5 - 6 van elk in. Dus (voor mijn begrippen) lang klimmen en lang dalen. Wat heb ik genoten. Er zat zelfs een soort Kartenspielerweg in, maar dan 10x mooier. Zowel qua omgeving, alsook het wegdek en het verloop. In totaal wederom 2x gepauzeerd met koffie en gebak, 2x lekke band en prachtig, zonnig weer. Tegen het einde kwamen we bij toeval een andere TWC groep tegen die bezig was met de 115 km rit. Met z'n allen zijn we naar huis gereden, over diezelfde lange afdaling vanuit Winterberg. Na het douchen werd de BBQ aangestoken en kwam het bier en wijn op tafel. Het was een heerlijke avond. Al met al was het voor mij een super ervaring en ik heb volop genoten. Nogmaals wil ik bij deze iedereen bedanken voor dit fantastische weekend, en natuurlijk de organisatoren en sponsoren in het bijzonder.

    Eloy Peters

    Donderdagavond 24 augustus rond ik mijn laatste werkzaamheden af. Ik heb ruim drie weken vakantie in het vooruitzicht. En hoe kan je beter je vakantie beginnen dan door drie dagen fietsen, samen met TWC Grave, in het mooie Sauerland.

    Vanzelfsprekend is het niet om zo mijn zomervakantie te beginnen. Na een jaar hard werken verwacht het thuisfront drie weken exclusieve aandacht...... Ik ruil twee fietsdagen in van de weken die nog volgen…immers, zo is mijn verwachting, na 400 km en 4500 hoogtemeters hoef ik niet meteen weer op de fiets te springen.

    De deal is gesloten en zo stap ik op vrijdagmorgen bij Michel en Wilfred in de auto. Als nieuweling is dit een prima manier om vanuit de achterbank alle enthousiaste verhalen van de voorgaande jaren aan te horen. Het belooft een gezellig en sportief weekend te worden.

     Het ontgroenen van de nieuwelingen was niet iets wat ik meteen aan dit weekend had gekoppeld. Ik beken eerlijk dat ik meer op zie tegen de ontgroening dan tegen het fietsen. Nu komt het erop aan dat ik echt laat zien hoe sterk ik ben. Immers, weet ik ondertussen van mijzelf, dat drank (teveel) en fietsen geen goede combinatie is…. en ja, ik heb een voorliefde voor beiden.

    Niet dat de keuze heel lastig was….ik kwam voor het (samen) fietsen. Drie dagen achter elkaar fietsen was voor mij de eerste keer en dan ook nog twee keer 150 km met de nodig hoogtemeters.  Het weer werkte gelukkig prima mee.... hoe het weekend ook zou uitpakken...aan het weer zou het niet gelegen hebben.

    En wat is Sauerland mooi! Ik ken Winterberg van korte wintersportvakanties, maar dat het zo mooi is en zo dichtbij....dat biedt veel mogelijkheden. Ik heb het thuisfront al laten weten dat wij een keertje teruggaan.

    IMG 0493

    Op zaterdag begint de spanning bij mij toch wat op te lopen...... zou er iets van ons nieuwelingen verwacht worden? Staat er een ontgroening op de planning? Een liedje ...dat zou rampzalig zijn. Op de fiets ben ik al druk aan het oefenen, eerst een makkelijke melodie en dan een pakkende tekst. Na 150 km had ik mijn eerste drie coupletten al klaar..... beter goed voorbereid dan onder druk moeten presteren. Het bleek mee te vallen. De twee literflessen jachtbitter werden aangesproken voor de ontgroening, en wat de druk helemaal deed wegnemen was het feit dat de nieuwelingen veruit in de minderheid waren.

    De oude rotten hadden zich ook al zeer verheugd op dit kruidendrankje. En wat de aanwezigen nog niet wisten, is dat ik thuis altijd een flesje op voorraad heb, in de vrieskist....want ja.....alleen ijs en ijs koud smaakt het het lekkerst!

    Ontgroening..... dat viel mee. Na een paar borrels was de voorraad leeg en leek de ontgroening voorbij.....Totdat het ene naar het andere  verslag in de mailbox viel. Wie had dat bedacht? Moest ik dan ook aan de bak?b Pfff ,wordt het toch nog zweten. Want fietsen kan ik aardig, maar schrijven dat probeer ik liever te ontlopen. Als laatste lever ik dan ook mijn stukje in....na mijn vakantie!

    Het weekend is voorbijgevlogen. Alle ingrediënten waren aanwezig..... goed gezelschap, prachtige omgeving, doen waar wij veel plezier en sportiviteit aan beleven en tot slot meer dan prima weer.

    Voor mij als eerstejaars, en dan ook nog voornamelijk alleen op de woensdagavond actief, heb ik mij super welkom gevoeld. Alsof ik al jaren lid ben van de club. Ik wil iedereen bedanken voor een geweldig weekend en in het bijzonder het organiserend comité.

    Groet Eloy


    © 2017 TWC Grave